سیستمادله چیست؟
همونطور که تو مقدمه گفتیم، سیستمعامل همون چیزیه که امکان مدیریت منابع موبایل و طراحی اپلیکیشن در مشهد به کارگیری از اونا رو آماده میکنه. به زبون معمولیتر، سیستمادله یه نرمافزاره که بستری رو برای نصب و اجرا شدن بقیه نرمافزارا فراهم میکنه. مهم ترین وظایف سیستمادله رو میشه تو موردها تحت خلاصه کرد:
مدیر منابع کامپیوتر (پردازنده، خیال، هارد و…)
برقرار کردن امکان تعامل با دستگاه و بهره برداری از امکانات مشقت بارافزاری (یعنی در یک حرف، بتونیم از گوشی یا کامپیوترمون استفاده کنیم)
به دست آوردن یه زیرساخت، برای نصب و انجام شدن اپلیکیشنهای مختلف
در حال حاضر که فهمیدیم سیستماستدلال چیه، میریم سراغ سیستمدلیل اندروید.
این نوشتهی علمی هم شاید به کارت بیاد: سیستم ادله هارمونی او اس هواوی
اندروید چیست؟
اندروید یه سیستمبرهان موبایله، یعنی یه نرمافزاره که روی تلفن همراه نصب میشه و قابلیت به کار گیری از منابع سختافزاری موبایل رو براتون فراهم میکنه. این سیستمعامل، زیر نظر شرکت گوگل در اکنون توسعه و گسترشاس و نه تنها پراستفادهترین سیستمفعالیت موبایلی، بلکه پراستفادهترین سیستمبرهان توی دانا محسوب میشه.
اندرویه یه سیستمادله متن فرصت و شرکتهای بزرگی مثل سامسونگ و شیائومی، موبایلهاشونو با این سیستمادله عرضه میکنن. فعلا دو و نیم میلیارد مخاطب، از سیستم برهان اندروید روی گوشیها یا تبلتشون استفاده میکنن. اجازه بهاین تاریخچه مختصری از اندروید رو براتون گستردن بدیم.
تاریخچه سیستم استدلال اندروید
اندروید استارت قرار بود یه سیستمعامل برای دوربینهای عکاسی دیجیتال باشه. آیتم برمیگرده به سال ۲۰۰۳ میلادی. توی اون سال، شخصی به نام اندی رابین (Andy Rubin) به همدم اعضای تیمش، تصمیم دریافت کردن تا با استعمال از کد سیستمعامل مشهور لینوکس (Linux)، یه سیستمدلیل برای دوربینها بسازن.
در حین بسط اندروید، رابین فهمید که گوشیهای هوشمند آتی جالبی دارن، پس اندروید رو طوری تغییر و تحول داد که بشه اونو روی موبایلهای هوشمند هم نصب کرد. توی اوایل شغل، اندروید برای سرمایهگذارا خیلی جذاب نبود. اون موقع، بازار تو دستای سیستمعاملهای معروفی مثل ویندوزفون و سیمبیان بود.
البته در نهایت، حیث گوگل به پروژه اونها جلب شد و این موسسه در سال ۲۰۰۵، اندروید رو با ارزش ۵۰ میلیون دلار خرید. فرایند بسط اندروید، زیر لحاظ گوگل ادامه پیدا کرد، تا اینکه در سال ۲۰۰۷، آیفون به بازار عرضه شد و موبایلهای هوشمند رو دچار یه تحول اساسی کرد. توسعه و گسترشدهندگان اندروید به اندیشه باصرفهسازی سیستمدلیلشون برای کار کردن روی دستگاههای لمسی افتادن تا توی رقابت با اپل، عقب نیفتن.
بالأخره اولین گوشی لمسی و هوشمند اندرویدی، با همکاری کمپانی اچتیسی (HTC) به نام HTC Dream به بازار عرضه شد. از اون موقع تا الان، میلیونها تلفن همراه اندروید ساخته و به بازار عرضه شده و همین الان که داریم این مطلبو مینویسیم، اندروید، حدود ۷۰ درصد از بازار سیستماستدلالهای موبایل رو در اختیار داره. در حال حاضر که صحبت از گوشی اندروید شد، اجازه بدین یه توضیحی درموردش بدیم.
این نوشتهی علمی هم شاید برات جالب باشه: قابلیت Nearby Share در اندروید
سیستمادله چیست؟
همونطور که تو مقدمه گفتیم، سیستمعامل همون چیزیه که امکان مدیریت منابع موبایل و طراحی اپلیکیشن در مشهد به کارگیری از اونا رو آماده میکنه. به زبون معمولیتر، سیستمادله یه نرمافزاره که بستری رو برای نصب و اجرا شدن بقیه نرمافزارا فراهم میکنه. مهم ترین وظایف سیستمادله رو میشه تو موردها تحت خلاصه کرد:
مدیر منابع کامپیوتر (پردازنده، خیال، هارد و…)
برقرار کردن امکان تعامل با دستگاه و بهره برداری از امکانات مشقت بارافزاری (یعنی در یک حرف، بتونیم از گوشی یا کامپیوترمون استفاده کنیم)
به دست آوردن یه زیرساخت، برای نصب و انجام شدن اپلیکیشنهای مختلف
در حال حاضر که فهمیدیم سیستماستدلال چیه، میریم سراغ سیستمدلیل اندروید.
این نوشتهی علمی هم شاید به کارت بیاد: سیستم ادله هارمونی او اس هواوی
اندروید چیست؟
اندروید یه سیستمبرهان موبایله، یعنی یه نرمافزاره که روی تلفن همراه نصب میشه و قابلیت به کار گیری از منابع سختافزاری موبایل رو براتون فراهم میکنه. این سیستمعامل، زیر نظر شرکت گوگل در اکنون توسعه و گسترشاس و نه تنها پراستفادهترین سیستمفعالیت موبایلی، بلکه پراستفادهترین سیستمبرهان توی دانا محسوب میشه.
اندرویه یه سیستمادله متن فرصت و شرکتهای بزرگی مثل سامسونگ و شیائومی، موبایلهاشونو با این سیستمادله عرضه میکنن. فعلا دو و نیم میلیارد مخاطب، از سیستم برهان اندروید روی گوشیها یا تبلتشون استفاده میکنن. اجازه بهاین تاریخچه مختصری از اندروید رو براتون گستردن بدیم.
تاریخچه سیستم استدلال اندروید
اندروید استارت قرار بود یه سیستمعامل برای دوربینهای عکاسی دیجیتال باشه. آیتم برمیگرده به سال ۲۰۰۳ میلادی. توی اون سال، شخصی به نام اندی رابین (Andy Rubin) به همدم اعضای تیمش، تصمیم دریافت کردن تا با استعمال از کد سیستمعامل مشهور لینوکس (Linux)، یه سیستمدلیل برای دوربینها بسازن.
در حین بسط اندروید، رابین فهمید که گوشیهای هوشمند آتی جالبی دارن، پس اندروید رو طوری تغییر و تحول داد که بشه اونو روی موبایلهای هوشمند هم نصب کرد. توی اوایل شغل، اندروید برای سرمایهگذارا خیلی جذاب نبود. اون موقع، بازار تو دستای سیستمعاملهای معروفی مثل ویندوزفون و سیمبیان بود.
البته در نهایت، حیث گوگل به پروژه اونها جلب شد و این موسسه در سال ۲۰۰۵، اندروید رو با ارزش ۵۰ میلیون دلار خرید. فرایند بسط اندروید، زیر لحاظ گوگل ادامه پیدا کرد، تا اینکه در سال ۲۰۰۷، آیفون به بازار عرضه شد و موبایلهای هوشمند رو دچار یه تحول اساسی کرد. توسعه و گسترشدهندگان اندروید به اندیشه باصرفهسازی سیستمدلیلشون برای کار کردن روی دستگاههای لمسی افتادن تا توی رقابت با اپل، عقب نیفتن.
بالأخره اولین گوشی لمسی و هوشمند اندرویدی، با همکاری کمپانی اچتیسی (HTC) به نام HTC Dream به بازار عرضه شد. از اون موقع تا الان، میلیونها تلفن همراه اندروید ساخته و به بازار عرضه شده و همین الان که داریم این مطلبو مینویسیم، اندروید، حدود ۷۰ درصد از بازار سیستماستدلالهای موبایل رو در اختیار داره. در حال حاضر که صحبت از گوشی اندروید شد، اجازه بدین یه توضیحی درموردش بدیم.
این نوشتهی علمی هم شاید برات جالب باشه: قابلیت Nearby Share در اندروید
معایب سبک ایده پردازی و فروش آن و درآمد از اندروید